นัดหมายในความมืด...

posted on 20 Mar 2010 10:13 by songsung in Books

    ได้ฤกษ์อัพบล็อกซะที~
    
ประเดิมด้วยเรื่องนี้ละกัน"นัดหมายในความมืด"ผลงานของโอตสึ อิจิ (อาจมีสปอยด์)

                                                                              


     เรื่องย่อจากเว็บของBliss

    
มิจิรุต้องตาบอดเพราะอุบัติเหตุ เธอถูกความพิการกักขังไว้ในโลกไร้แสง และต้องใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวหลังการตายของพ่อซึ่งเป็นครอบครัวเพียงคนเดียว 
     
อากิฮิโระ พนักงานหนุ่มเติบโตในครอบครัวอันอบอุ่น แต่จิตใจเขากลับหม่นดำด้วยการปฏิเสธผู้คนและสังคม
    
ทั้งสองได้มาพบกันในวันที่เกิดคดีฆาตกรรม อากิฮิโระเป็นผู้ต้องสงสัย ส่วนมิจิรุเป็นผู้ให้ที่ซ่อนผู้ต้องสงสัยโดยเธอไม่รู้ตัว เนื่องจากอากิฮิโระใช้ดวงตาอันมืดมิดของเธอเป็นเครื่องกำบัง แต่แล้วในความมืดนั้นเอง ความผูกพันของทั้งสองก็ก่อตัวขึ้นอย่างงียบเชียบ ไปพร้อมกับปริศนาฆาตกรรมที่กำลังคลี่คลาย 
   
    
จริงๆเรื่องนี้ก็เห็นขายอยู่นานแล้วล่ะ แต่เพิ่งจะได้อ่าน เพราะช่วงนี้เพิ่งจะมาตามอ่านงานของโอตสึ หลังจากเห็นผลงานเค้าวางขายตามแผงหนังสือมานาน จนเค้าเปลี่ยนปกแล้วถึงเริ่มสนใจจะอ่าน เหอๆ เล่มแรกที่อ่านคือ "ฤดูร้อน ดอกไม้ไฟ และร่างไร้วิญญาณของฉัน"...ช็อคกับตอนจบพอสมควร  เล่มต่อมาคือ "GOTH คดีตัดข้อมือ"ที่ยืมข้าวอ่าน ตอนนี้ยังไม่ได้ซื้อไว้เองเลย เล่มนี้สุดยอดมากกกก น่ากลัวแหละนะ แต่เราชอบวิธีดำเนินเรื่องมากๆเลย พลิกได้ทุกตอน โดยเฉพาะตอนสุดท้ายนี่ช็อคเกินคำบรรยายจริงๆค่า >_< ตอนนี้อยากดูหนังมากมายแต่หาไม่ได้
   
 อ่า กลับมานัดหมายในความมืดต่อ^^'เล่มนี้เป็นผลงานของอตสึเล่มที่3ที่เราได้อ่าน หลังจากอ่าน2เล่มแรกเป็นแนวลึกลับๆ น่ากลัวๆไป พอมาอ่านเล่มนี้รู้สึกได้ถึงความแตกต่างอย่างชัดเจนเลยทีเดียว อย่างแรกคือ โทนของเรื่อง อบอุ่นกว่ามากกกก มากจนรู้สึกเหมือนคนเขียนเป็นคนละคนกับ 2เรื่องแรกเลยทีเดียว ถึงมันจะแอบดูลึกลับอยู่นิดหน่อย แต่ไม่มีความน่ากลัวแบบ2เรื่องนั้นเลยแม้แต่นิดเดียว จนบางทีตอนอ่านเราก็ลืมไปว่าเรื่องนี้โอตสึแต่งนะ^^'วิธีเล่าเรื่องก็น่าสนใจมาก คือเรื่องจะดำเนินไปโดยเล่าผ่านมุมมองของตัวละคร2ตัวคือ พระเอกกับนางเอก หลังๆนี้เป็นอะไรไม่รู้ ชอบอะไรแบบนี้จัง แบบว่าถึงจะเป็นเรื่องเดียวกัน แต่เล่าด้วยมุมมองต่างกันเนี่ย อย่างในอนิเมที่เป็น OVA เรื่อง "Tokyo Marble Chocolate" นั่นก็ใช่ แถมยังมาเจอ Kimi ni Todoke chapter44 ที่เล่าผ่านมุมมองของคาเสะฮายะอีก ช่วงนี้เลยอินกับอะไรแบบนี้เป็นพิเศษ^^
   
  กลับมานัดหมายในความมืดอีกรอบ แหม...นอกเรื่องไปไกลเลยทีเดียว พออ่านเรื่องนี้แล้วรู้สึกดีอ่ะ ถึงจังหวะเรื่องมันจะเนิบๆ บทบรรยายเยอะ ไม่ค่อยมีบทพูด จนบางทีก็แอบรู้สึกว่าบทบรรยายมันนานไปหน่อย แต่โดยรวมก็ยังถือว่า เป็นเรื่องที่ชอบเรื่องนึง และอยากจะแนะนำให้คนอื่นอ่านด้วย^^ ตัวละครก็มีปมน่าสนใจนะ อย่างนางเอกที่กลัวการออกไปข้างนอก และพยายามหลอกตัวเองว่า มีชีวิตอยู่แต่ในบ้านก็ได้ ไม่เห็นต้องออกไปไหนเลย หรืออย่างพระเอกที่เป็นคนปิดกั้นตัวเอง เข้ากับคนอื่นไม่ค่อยได้ 
     พออ่านช่วงที่เป็นมุมมองของนางเอก ก็แอบคิดหลายครั้งเหมือนกันว่า ถ้าเรามองไม่เห็น เราจะใช้ชีวิตแบบนางเอกมั้ยนะ...ก็อาจจะเป็นไปได้ ถ้าเกิดรู้สึกว่าออกไปข้างนอกมันอันตราย สร้างความลำบากให้คนที่พาไปด้วย อยู่ในบ้านเฉยๆก็อาจจะดีกว่า  การที่นางเอกสามารถเดินไปเดินมาในบ้านได้สบายๆนั้นก็เพราะว่าอยู่บ้านนี้มานานตั้งแต่สมัยยังมองเห็นอยู่ ก็คงจะชินกับบ้านแล้วล่ะมั้ง อย่างถ้าให้เราหลับตาเดินในบ้านตัวเอง อย่างน้อยเวลาเดินเราก็คงพอกะได้ว่าอะไรอยู่ตรงไหนใช่มั้ยอ่ะ แต่ก็นะ การมีชีวิตอยู่ในความมืดตลอดมันก็คงรู้สึกเหงาแล้วก็กลัวเหมือนกัน ถ้ามีคนอื่นอยู่ด้วย มันก็น่าจะอุ่นใจกว่าแหละ ถึงจะมองไม่เห็นเค้าก็เถอะนะ
     เรื่องนี้ก็คงอยากจะสื่อว่า ความอบอุ่นมันอาจจะเป็นนามธรรม ไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตา แต่ก็สามารถสัมผัสได้ด้วยใจมั้ง (แอร๊ยย...ห้ามพูดจาน่าอายยยย>_<)
     อ้อๆ เคยอ่านจากไหนไม่รู้ว่ามีเป็นหนังด้วย วันก่อนเลยไปหาในyoutubeดู เจอตัวอย่างหนังด้วย น่าดูมากมาย แต่ไม่รู้จะหาจากไหนอ่ะ คนที่เล่นเป็นนางเอกชื่อ Tanaka Rena น่าจะดังเหมือนกัน ส่วนคนที่เล่นเป็นพระเอกชื่อ เฉินป๋อหลิน เป็นคนไต้หวันอ่ะ ก็น่าจะดังอีกเหมือนกัน ในหนังเพิ่มบทให้พระเอกเป็นลูกครึ่งจีน-ญี่ปุ่นด้วยอ่ะo_O เลยเป็นปมให้โดนคนที่ทำงานกลั่นแกล้ง ใครสนใจก็ไปหาในyoutubeดูนะจ๊ะ จะsearch ว่าWaitng in the dark หรือ
暗いところで待ち合わせ ก็ได้

ป.ล.นอกเรื่องนิดนึง แต่เนื้อหายังอยู่ในเรื่อง (เอ๊ะ) คือเราชอบประโยคนึงในหนังสือมาก ไม่แน่ใจว่าถือว่าสปอยด์มั้ย แต่คิดว่าคงไม่เป็นไรมั้ง
 
    "...มิจิรุรู้สึกผ่อนคลายยามอยู่ในสถานที่เงียบสงบ บรรยากาศราบเรียบ มากกว่าเวลาอยู่ในที่คึกคักสนุกสนานร่วมกับคนอื่นๆ ทุกครั้งที่คิดเช่นนั้น เธอรู้สึกราวตัวเองเป็นซุปก้อนที่ไม่ยอมละลายในโลกที่มีชื่อว่าสตู"
ป.ล.2 สำหรับคนที่รอเราทำแท็ค gender bending ก็รอต่อไปนะจ๊ะ 555

 

edit @ 23 Mar 2010 10:38:21 by SongSung

Comment

Comment:

Tweet

เจอคนอ่านเรื่องของโอตสึอิจิแล้ว! > <

จริงๆ เราชอบเวลาเขาเขียนเรื่องออกแนวจิตๆ นะคะ ดูจะเข้าถึงแก่นความเป็นมนุษย์เลยแหละ แถมเขียนได้ตื่นเต้น หักมุมอีก เลยชอบเป็นทวีคูณ แต่แนวอบอุ่นหรือเศร้าๆ ก็ชอบนะคะ สนุกและได้อะไรกลับไปคิดเยอะเลย

เราอ่านนัดหมายในความมืดเป็นเรื่องแรกและกลายเป็นเรื่องโปรดด้วย เริ่มอ่านเพราะสนใจที่พล็อตที่มันดูแปลกดี แต่พอได้อ่านก็ชอบวิธีการดำเนินเรื่องของเขาไปด้วย ชอบที่ความสัมพันธ์ของพระเอกนางเอกพัฒนาไป ทั้งที่ไม่ได้พูดอะไรกันสักคำ เราว่ามันเป็นเสน่ห์ที่น่ารักของเรื่องนี้นะ
ถ้าชอบอบอุ่นประมาณนี้ก็ลอง "โทรศัพท์สลับมิติ" ดูสิคะ เรื่องนี้ก็ดีเหมือนกัน

เรื่องล่าสุดที่อ่านเมื่อไม่กี่วันก่อน "ปืนกับช็อกโกแลต" ก็สนุกค่ะ เป็นวรรณกรรมเยาวชนด้วย โอตสึอิจิเขียนได้เกือบทุกแนว สุดยอดจริงๆ ค่ะ > <b *ชาบูหนึ่งรอบ*
เรายังไม่กล้าอ่านหมด เพราะกลัวสปอยล์อ่ะ 5555+

แต่จะบอกว่าเห็นชื่อเอนทรี่ตอนแรก รู้สึกว่า อิขะนิโหมะ เพลงราชี่ open-mounthed smile

#2 By NIGUPA on 2010-03-20 17:55

ห้ามพูดจาน่าอายนะเพลงงงง

เราก็ชอบเรื่องนี้มากเลย พออ่านเสร็จแล้วนับถือโอตสึมาก แล้วก็ชักสับบนแล้วว่าเค้าเป็นคนยังไงกันแน่ ตอนแรกเราก็อ่านพวกผลงานพวกนิยายสยองขวัญมาก่อน ตอนแรกนึกว่าเป็นคนจิตๆซะอีก 55555 ไว้ลองอ่านเรื่องZOOดูสิ รวมเรื่องสั้นของโอตสึ โคตรจะหลากแนว สรุปว่าเป็นนักเขียนที่เก่งจริงๆนะแหละ

ปล. รีบทำแท็กซะนะจ๊ะ รออยู่ด้วยใจระทึก

#1 By mumumin on 2010-03-20 11:59